De pooltafel en de ballen: maten, pockets en de keu

Het speelvlak van een pooltafel van 9 voet is 254 bij 127 centimeter, van een tafel van 8 voet 234 bij 117 centimeter. De tafel heeft zes pockets. Een complete set bestaat uit één witte speelbal en vijftien genummerde objectballen.

Pool speel je op een rechthoekige tafel met een laken erover. Rond het speelvlak loopt een rubberen rand, de band. In de band zitten zes gaten, de pockets: vier in de hoeken en twee halverwege de lange kanten.

Met de keu stoot je alleen tegen de speelbal, de witte bal. De speelbal rolt naar een objectbal, een genummerde bal, en die moet in een pocket vallen. Er is één speelbal en jullie gebruiken hem allebei. Een objectbal raak je nooit met de keu of met je hand.

De tafel heeft een hoofdkant en een voetkant. Aan de voetkant liggen de objectballen bij het begin van het spel. Aan de hoofdkant leg je de speelbal neer voor de eerste stoot. De korte band aan de hoofdkant heet de hoofdband, de korte band aan de voetkant heet de voetband.

Om de banden heen ligt het houten deel van de tafel, de rand. Op de rand zitten kleine merktekens, de diamanten. Over het speelvlak lopen denkbeeldige lijnen. De hoofdlijn loopt over de breedte van de tafel op een kwart van de hoofdband.

Het stuk tussen de hoofdband en de hoofdlijn heet het hoofdveld. De hoofdlijn zelf hoort niet bij het hoofdveld. Vanuit het hoofdveld speel je de break, de openingsstoot. Door het midden van de tafel loopt over de lengte de lengtelijn.

Op een kwart van de voetband ligt de voetspot, de stip waar de voorste bal van de rack ligt. Op de meeste tafels zie je alleen de voetspot als een stip op het laken. Wat niet is gemarkeerd, is er toch.

De WPA (World Pool-Billiards Association, de wereldbond) kent twee maten voor een wedstrijdtafel. Ze heten naar hun lengte in voet: de tafel van 9 voet en de tafel van 8 voet. Op toernooien van de WPA staat meestal de tafel van 9 voet.

Het speelvlak is het vlakke stuk met laken tussen de banden. Je meet het van band tot band, dus zonder de banden zelf. Het speelvlak is altijd twee keer zo lang als breed.

De tafel heeft vier hoekpockets en twee middenpockets. De opening van een hoekpocket is 11,4 tot 11,8 centimeter, twee ballen breed. De opening van een middenpocket is 12,7 tot 13 centimeter, ruim een centimeter breder.

Een bal die uit de pocket terugspringt op het speelvlak is niet gepot. Blijft een bal vlak bij de pocket stilliggen, dan wacht iedereen 5 seconden. Valt hij daarna toch, dan is hij niet gepot en gaat hij terug naar de plek waar hij lag.

Op de rand zitten achttien diamanten, of zeventien met een naamplaatje. De diamanten verdelen de breedte van de tafel in vieren en de lengte in achten. De hoofdlijn loopt over de tweede diamant vanaf de hoofdband. Spelers richten met de diamanten, vooral bij een stoot via de band.

Een bal heeft een doorsnede van 5,7 centimeter en weegt 156 tot 170 gram. Alle ballen in een set zijn even groot en even zwaar. Ze zijn van gegoten fenolhars, een harde kunststof.

De 1 tot en met 7 zijn vol, de 8 is zwart en de 9 tot en met 15 zijn half. Een volle bal heeft de kleur over de hele bal. Een halve bal is wit met een band in de kleur over het midden. De kleuren herhalen zich: de 9 heeft de kleur van de 1, de 10 die van de 2.

Elk nummer staat twee keer op de bal. De 6 en de 9 zijn onderstreept, zodat je ze niet verwisselt. Bij 8-ball gebruik je alle vijftien objectballen, bij 9-ball de 1 tot en met 9 en bij 10-ball de 1 tot en met 10.

De keu bestaat uit vier delen. Vooraan zit de tip, de leren punt die de speelbal raakt. Achter de tip zit de ferrule, de witte ring die de houten punt beschermt. Het voorste deel heet de shaft, het achterste deel met de greep de butt.

Een keu is minstens 101,6 centimeter lang. Voor de lengte is er geen maximum. De tip is hoogstens 1,4 centimeter breed en de keu weegt hoogstens 709 gram.

Op de tip doe je krijt. Krijt voorkomt een miscue: de tip glijdt van de speelbal af, meestal met een scherpe tik. De WPA raadt alleen groen en blauw krijt aan. Krijt gebruik je nooit als merkteken.

Kom je met je hand niet bij de speelbal, dan leg je de shaft in een inkeping van de brug, een stok met een kop. Je mag hoogstens twee bruggen gebruiken. De tweede brug rust dan op de kop van de eerste en de keu op de kop van de tweede.